Gökyüzünde yürüyor gibi hafif hissettiriyorsun bana,kanatsızlığım beni korkutmuyor.Bulutlara yaslanıyorum dinlenmeye, bana seni anlatıyorlar: gece gündüz demeden parlayan, her gün aynı yerde beni bekleyen bir yıldız. Adı senmişsin ama söylemiyorlar bana. Büyüsü bozulurmuş. Bulutların üzerine çıkıyoruz bir vakit. Işığın çehremi kaplıyor ahenkle. Ben sen oluyorum, gökyüzü dönüyor, bulutlar yer değişiyor, bizse aynı yerde zamansızca dans ediyoruz rüzgar denen müzikte.